|
NOC W WENECJI
Ostatni nocny
tramwaj
Z łoskotem dobija nabrzeża.
Wytworne szpilki
stawiają niepewne kroki
na roztańczonym trapie.
Szykowne
suknie i garnitury,
jeszcze przed chwilą wysiadywały
kluby,
salony,kawiarnie…
Jak teatralne zjawy z byłego karnawału
giną
w dekoracjach miasta.
Na placu San Marco
noc zamyka futerały
skrzypiec i wiolonczel.
Ostatnie
legato smyczka
połknął plusk wody,
a stare wąskie zaułki
otworzyły gardła
krętych korytarzy,
gdzie stłoczone domy
tulą chłodne nosy
do szyby sąsiada.
Po drodze
na stopniach
kościoła
piękny,śniady młodzian
oparł leniwą głowę
o poduszkę
kolan
gibkiej sinioriny
i zastygli w uścisku
szepcząc :
Addio !
buona notte Venezia !
|
GONDOLE
Na Canale Grandedumne
dumne gondole
wysoko unoszą głowy
w odruchu buntu,
że noc zakuwa ich szyje
w ciężkie liny,łańcuchy.
Rozdają sobie kuksańce
okrągłymi
burtami.
Z głośnym pluskiem
moszczą miejsce noclegu,
wymuszając hierarchię.
O świcie porzucą stado
i bijąc wodę
długim skrzydłem wiosła
zatańczą skoczną tarantelę
rozkołysanym rytmem fal
a potem…
zaśpiewją słoneczną
serenadę
pod batutą gondoliera.
|
