|
CZEKAJĄC W
ALMERIA
Dzień zdjął upalne objęcia
z mych ramion.
Nadchodzi noc pełna ruchu , świateł,
portowej
gawiedzi i marynarzy.
Taras kina
- podekscytowane głosy i szepty,
szykowni mieszkańcy
sączą wino i kawę.
Na tyłach w ciemnym
zaułku,
mała brzydka kafejka podaje napoje
rutynowo, bez emocji,
bez zainteresowania.
Nagle
wskazówki zegara
wpadają
w inny wymiar.
idą coraz wolniej,
jakby się zapadały w głębokie
koleiny,
wraz z temperaturą dnia.
Późno,zimno i obco,
za chwilę
serce stanie
oniemiałe ze strachu…
Co dalej ?...
Nareszcie !
Znajome
koła odliczają kilometry
do bezpiecznego snu
w Pueblo
Laguna..
|
VERA
O piątej po południu
na placu przed kościołem
przesypuje
się piasek
w szczelinach bruku.
O piątej po południu
zamknięte powieki okien
wstydliwie skrywają mieszkańców.
O
piątej po południu
niestosownie jest być na zewnątrz.
majolikowe
ławki ładują swe baterie
i puchną od gorąca jak wezbrany piec.
O szóstej po południu
studzą swą zapalczywość,
by
ofiarować błękitną gładkość
swoim wieczornym gościom.
O
szóstej po południu
na placu przy kościele
słońce odsuwa się
spiesznie
i kładzie długie cienie.
O szóstej po południu
pan z laską, w kapeluszu
rozsiada się z gazetą
i bieleje
koszulą.
O szóstej po południu
dwie ciemne seniority,
trzeszczą andaluzyjską chrypką
aktualności dnia,
trzepocząc
wachlarzami.
O szóstej po południu
czterej starsi seniores
giną w chmurze tytoniu
rozpamiętując losy świata.
O
szóstej po południu
na klombie palczasta palma
unika dotyku
drobnych dziecięcych łapek
w czystych nowiutkich sukienkach.
O szóstej po południu
klekot końskich kopyt
wytacza
paradną bryczkę,
do której się sadowi
zabawne towarzystwo.
O szóstej po południu
ożywa senna Vera
i odsłania swe
wnętrze
gorąco bijące serce
andaluzyjskiej prowincji.
O
szóstej po południu
chce mi się śpiewać
i żyć.
|