|
AUTOBUS
Toczę się w biegu
pomiędzy
morzem i
lądem
czepiając się serpentyn
przetaczam się
przez piach
przeciskam się
przez skały.
Potykam się
o klocki domów
pozawieszanych
jak bielizna
na zboczach
o maleńkie ogrody
pijące
zachłannie wodę
z grubych gumowych boa
dalej o skarpę
pustyni
gdzie zaczepiły paznokcie
tylko rzadkie hacjendy
wtulone w dredy kaktusów
jeszcze dalej
o kilometry ziemi
którą mądry ogrodnik
przepasał szalem folii
by tropikalne
owoce
sączyły wilgoć rosy.
Nad głową
mam dysk słońca
co ze spragnioną
ziemią
podstępnie toczy walkę
o każdą kroplę wody.
|