|
Ich kroki i
figury tych tańców oraz ustawienie partnerów dały początek estradowym formom ,
takim jak :
rumba,
cha cha cha, mambo,
salsa, bachata, lambada, merengue, cumbia, samba i tango
argentino.
To tradycyjne tańce wywodzące
sie z ludowych zabaw (cumbia, jarabe, marinera, vals criollo i wiele innych) takich
krajów jak
Meksyk, Kuba,
Kolumbia, Peru, Brazylia i Argetyna
przystosowano je do współczesnej zabawy tanecznej.
zajęcia
prowadzi Alexandra - założyciel pierwszej szkoły
Flamenca-Latinoamericana w 1982 roku we Wrocławiu.
Tańce europejskie z różnych krajów : Włoch, Francji, Hiszpanii
miały wpływ na powstanie specyficznego folkloru
w Ameryce Łacińskiej.
Stare tańce iberyjskie z dzisiejszej Hiszpanii i Portugalii
wywodziły się z kultury
romańskiej, celtyckiej
oraz
germańskiej. Po konkwiście uległy zmieszaniu z miejscowymi
zwyczajami Indian,
po czym nastąpiła wzajemna wymiana kulturowa i
przenikanie się wpływów Europy na Amerykę i odwrotnie.
 Na królewskim dworze cesarza Meksyku, który był Habsburgiem
tańczono walca i polkę w parach.
Hiszpania dodała im gigantyczne suknie i pasterski strój do konnej jazdy
oraz kostium torreadora.
Oficjalne tańce odzwierciedlały salonowe maniery, zaloty i
walkę pierwiastka damskiego z męskim - podobnie
jak w hiszpańskiej
corridzie- walce z bykiem. W tańcu, który przebiega najczęściej w parach
lub korowodach
par męski pierwiastek zawsze przedstawia torreadora -
pogromcę i myśliwego, a damski pierwiastek prezentuje
byka, który choć
nieobliczalny, musi w końcu ulec w starciu z mężczyzną. Większość tańców
wzbogaca ogień
cygańsko- indiańskich przytupów
i stepowania.
|
