tango argentyńskie Wrocław Akademia Dom Tańca Pałacyk
tango argentino, centrum
tango argentyńskiego, imprezy tangowe,
Historia, tradycja tanga,
emocje związane
z tangiem argentyńskim, lekcje, Zajęcia tanga
argentyńskiego szkoła tanga, lekcje,
kursy, nauka, warsztaty tanga wrocław, argentino tango, studio
tango, pokazy tanga,
milonga, wieczorki i party - tango we
Wrocławiu
Spotkajmy się w naszym
Domu Tańca, mieszczącym
się w zabytkowym
studenckim Pałacyku,
w samym sercu
Wrocławia...
Zajrzyj do nas i zatańcz!
*
tango na
ulicach Argentyny
tango to
romantyzm,
zaduma
i oddanie, to jak
nostalgiczny
blues znad
Rio de la Plata
współczesne
tango
tanguero
gra na
bandoneonie
*
Zajęcia
prowadzi
Aleksander Lidtke
Adamczyk
*
ZAPRASZAMY
Kiedy tańczysz w
parze, przepływają między Wami wszystkie
możliwe
uczucia: od tajemniczej zadumy, po figlarność i
czułość
Tango argentino- to prywatność, skrywana
namiętność,
skupienie, wewnętrzna dyscyplina i cudowny
nastrój bycia we dwoje.
Jak powiedział jeden z wielkich twórców tanga
Disce Polo: tango to,
dwie poważne twarze i
cztery zabawne nogi
krótka
historia tanga
Tango
powstawało na obu brzegach rzeki Rio de la
Plata, gdzie po jednej stronie
rozciąga się
dzisiejszy Urugwaj, a po drugiej ogromne
terytorium Argentyny.
Na przedmieściach dwóch
wielkich stolic : Monte Video i Buenos Aires
powstała
kultura taneczna , która podbiła wiat.
Do dziś trwa niemożliwy do rozstrzygnięcia
spór
o to gdzie leży prawdziwa ojczyzna tanga,
bo zapomina się o tym, że niegdyś
był to jeden
wielki kraj. Od czasu kiedy
pojawiło się pierwsze w historii muzyczne
tango
w 1886 r. upłynęło ponad
100 lat. Jego początków
należy szukać w salonowej
muzyce włoskiej,
ponieważ naród argentyński wyrósł w 80 % z
włoskiej emigracji.
Za pierwowzór w muzyce europejskiej uchodzi
wstęp do 2 aktu opery
"Aida" Giuseppe Verdiego.
Napisane w 1917 r. tango "La Cumparcita" stało
się
hymnem tangueros (ludzi żyjących tangiem) na
całym wiecie.
Przez pierwsze dziesięciolecie XX w. tango
postrzegane było
przez eleganckich mieszczan jako taniec
nieprzyzwoity, nielicujący z poziomem
kultury
społecznych klas wyższych. Zbyt wiele było w nim
erotyzmu i zmysłowości.
Jako folklor ciemnych zaułków i
przysłoniętych kotar uprawiany był jedynie przez
mężczyzn i kobiety lekkich obyczajów. Kobiety z
dobrych domów tanga nie tańczyły,
dlatego
mężczyźni, którzy chcieli zaimponować
umiejętnościami tanecznymi
w salonach pod
czerwona latarnią byli skazani na trening tańca
z bardziej
doświadczonymi kolegami, którzy
wprowadzali ich w świat nocnych przygód
i
zachowań. Innym powodem, że mężczyźni
tańczyli ze sobą w okresie nawału
emigracyjnego
na trzy kobiety przypadało dziesięciu mężczyzn.
Jak nigdzie
na wiecie widok tańczących ze sobą
mężczyzn nie nasuwał
żadnych złych
skojarzeń w Argentynie.
Oni po prostu
doskonalili się w tanecznym fechtunku
formy tanga
Lata czterdzieste
XX w. stały się złotą dekadą tanga.
Wkroczyło ono wtedy na salony i sale balowe
Ameryki i Europy,
często zmieniając charakter zarówno ruchu
tanecznego, jak i samej
muzyki.
Europejskie tango przefiltrowane przez powstałe
w Anglii szkoły tańca
sportowego- turniejowego dało początek zupełnie
odrębnemu stylowi,
uprawianemu w tańcu towarzyskim.
Mamy dzisiaj dwa rodzaje tanga:
jedno europejskie - bardzo przestrzenne,estradowe, pokazowe, szarpane
i kanciaste.
drugie argentyńskie - umiejscowione,
ciepłe i przytulne, łagodne, skupione,
wewnętrzne
i pełne romantyzmu.
Nowa epoka tanga argentyńskiego, to przełom
lat 1980/90. Nagle pod wpływem
fascynacji muzyką
poważną Astora Piazzoli, który sięgnął po
rodzime rytmy Argentyny
i instrumentarium
tangowe: gitarę i bandoneon
( mały poręczny akordeon) odrodziła się potrzeba
powrotu do starego tańca w nowocześniejszej
oprawie. Dzisiaj przywołuje się
także starsze
formy tanga argentyńskiego, które dały początek
późniejszym tańcom :
tango cangenge, milonga,
walc kreolski, tango nuevo - każde z nich
posiada własną
rytmikę i charakter, ale należ ą
do jednej wspólnej rodziny.
Tango to zmysłowe ruchy, obcisłe stroje,
piękne kobiety i eleganccy mężczyźni
tango i literatura
Tango, to nie tylko muzyka, ale i pieśń. Ci, co
znają język hiszpański rozumieją, że teksty
zawsze dotyczą dramatycznych życiowych problemów
: - zazdrosne kobiety pałające żądzą zemsty na
mężczyźnie, który je porzucił lub zdradził,
-skowyczący z bólu mężczyźni po utracie
kochanki, a więc- miłość, nienawiść, pasja,
szaleństwo i tęsknota, to dominujące uczucia w
poezji tanga.
Pieśni mówią o utraconych nadziejach, złamanym
życiu i trudnej egzystencji.
tango i taniec
Gdy się tańczy tango sposób odczuwania emocji
jest niezwykle intensywny.
Silnie przytrzymuje się partnera, jakby chciało
się go zatrzymać za wszelką
cenę
blisko siebie. Kontakt jest tak bliski, że dwa
ciała zdają się oddychać
jednym tempem i
rytmem, jakby się zrosły w całość osadzoną na
czterech
swobodnych nogach, z których każda
może poruszać się niezależnie
od pozostałych.
Siłą tanga jest to, że przekształca codzienne
egzystencjalne
problemy w czystą energię życia i
radości.
Tanga nigdy nie
tańczysz sam, dlatego tańcząc - jesteś
szczęśliwy
