Nie od razu...

      Kołatało się we mnie serce niespełnionego  muzyka, który zdradził skrzypce dla pędzla       i palety. Rozpierała mnie energia robienia czegoś fajnego i w żadnym wypadku nie tego, co robią wszyscy. Parę lat po kontuzji w pantomimie i doświadczeniach ze statyczną jogą zapragnęłam znów intensywnego ruchu. Moja odrobina hiszpańskiej krwi wrzała na dźwięk języka, który nagle trafił na podatny grunt, zawojowały mnie rytmy iberyjskie i już nie było wyjścia. Gdzieś mnie to musiało zaprowadzić !

   Zaczęło się od Towarzystwa Przyjaciół Kultury Iberyjskiej, potem przechrzczonego   na Polska - Ameryka Łacińska. Pomogła mi   też nieoczekiwana moja  praca jako  licealnego nauczyciela, który potrafił zapalić swoich uczniów i pociągnąć w nowe nieznane rejony świata. Pomógł wreszcie przypadek, że zaczęłam spotykać ludzi z którymi  korespondowałam od dziecka w rozmitych możliwych językach, że poznawałam nowych mieszkańców innych krajów, przyjaźniłam się z nimi, podróżowałam, śpiewałam i tańczyłam dla przyjemności, aż postanowiłam zrobić coś z tą nagromadzoną wiedzą i umiejętnościami. 

    Ponieważ cenię profesjonalizm, musiałam przygotować się do nowych zadań uczciwie. Dlatego zaczęłam szkolić się na nauczyciela tańca, gromadzić repertuar, zbierać literaturę fachową, nuty, a dopiero po latach, gdy było to już możliwe technicznie- zrobić specjalizację, zbierać oryginalne nagrania muzyczne, filmy, nagrania video, a także dokumentować własny dorobek. Wcześniej poruszłam się po gruncie muzyki i tańca iberyjskiego jak za czasów Kolberga - z pisakiem i notatnikiem. Pomagało mi w tym wykształcenie muzyczne i plastyczne.

   Pierwsze zespoły - oprócz tych w których grałam z obowiązku szkolnego (zespół kameralny, czy orkiestra ) zakładałam już jak 14- latka. Brałam nawet udział w jakimś przeglądzie zespołów amatorskich - jako duet gitarowy z moim kuzynem. Potem rozśpiewywałam wszystkich dookoła akompaniując na gitarze lub akordeonie. Przygrywałam i robiłam opracowania do teatrów lalkowych, organizowałam wieczornice harcerskie   ze śpiewem wielogłosowym, przygotowywałam programy muzyczne na szkolne wieczorki francuskie i rosyjskie, na Studniówkę i Komers w moim liceum plastycznym. Kibicowałam gronu chłopaków    z " Trójkąta Bermudzkiego " , którzy ambitnie szykowali się do Festiwalu Piosenki w Zielonej Górze. Gdy już pracowałam jako tzw.  KaO- wiec opiekowałam się młodocianym zespołem rockowym i także jeździłam  z nim na przeglądy po Polsce.

   Dlatego po kilku latach pracy z młodzieżą zaczęły mnie świerzbić palce, żeby znów  coś grać, śpiewać i tańczyć. Świetnie nadawało się  do tego Towarzystwo PAŁ, gdzie przychodzili grający Latynosi i Hiszpanie, gdzie urządzaliśmy wieczory śpiewane  i dyskoteki taneczne w różnych punktach Wrocławia. Trwało to nieprzerwanie do 1990 roku, kiedy od dawna dzieliłam obowiązki prezesa Towarzystwa PAŁ        z organizowaniem zespołów flamenco we Wrocławiu.   

Rok 1986 pierwsze występy Duo Flamenco w Klubie TPAŁ, w tle młode adeptki przyszłego zespołu w roli palmeros -  klaskaczy, na przodzie Alexandra z Gosią Kubiak.

W 1985 roku marek Krajewski przyprowadził do TPAŁ Małgosię Kubiak,  którą zaczęłam uczyć i pracować nad pierwszą choreografią. Było to "El Vito ", potem tangos, rumba ...

Tak narodziło się "Duo flamenco"

pierwszy zespół taneczny
"Rosas y Luceros"

Rok 1986 pierwsze uczestniczki zespołu "Rosas y Luceros" wszystkie z jednej klasy maturalnej IV b z IV Liceum Ogólnokształcącego: Sylwia Paluchniak, Violetta Bańbura, Jowita Kamińska, Agnieszka Maj, Kasia Ciaś, Ania Szubert

Jeszcze w roku 1986 Małgosia opuściła zespół zawiązując na kilka lat współpracę z Markiem Krajewskim i Witkiem Łukaszewskim jako "Toque Flamenco". Marek będący pod  opieką "Gangu Marcela" miał wyrobione dojścia do estrady i posiadał wymagane wtedy tzw. weryfikacje estradowe.      Było z tym zawsze sporo zamieszania w PRL- owskiej Polsce. Zezwolenia wydawano na 5 lat i trzeba było zdawać egzaminy, by pełnoprawnie zarabiać na estradzie. Dałyśmy sobie radę same, tym bardziej, że niedługo pojawił się pierwszy gitarzysta Jarek Tomczak, potem następny Darek Krawiecki. W takim licznym składzie wyruszyliśmy na pierwsze tourne do Czechosłowacji.

1994 rok koncert Ritmo Flamenco w Klubie Żak w Gdańsku

zespół "Chicos Ibericos"

zespół "Aire de Espana"

Warszawa Restaurante "Valencia" tu graliśmy cały rok 1992

  1999 Rynek Wrocławski po koncercie z nową kapelą
" Aire de Espańa "

Pierwsza z lewej Veneta Bogdanova Royal - tancerka i śpiewaczka ludowa z Bułgarii, która uczyła się  u mnie flamenco od 1994 z grupą Manos y Tacones przez kilka lat. Nosiła sie z zamiarem otwarcia szkoły flamenco w Sofii.

        scena z wariatką Agata Makowska i Urszula Żebrowska

 scena z księdzem Urszula Żebrowska i Alicja Marczewska